gedicht

De herberg

Een mooi gedicht…

 

Ons mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend opnieuw weer bezoek
En vreugde, een tristesse, een benauwdheid,
een flits van inzicht
Ze komen als een onverwachte gast
Verwelkom ze,
Ontvang ze allemaal gastvrij
Zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat
Behandel elke gast met eerbied
Misschien komt hij de boel ontruimen
Om plaats te maken voor iets nieuws
De donkere gedachte, de schaamte, het venijn
Ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
En vraag ze om er bij te komen zitten
Wees blij met iedereen die langs komt
De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
Om jou als raadgever te dienen.

Maulana Jelaluddin Rumi, Perzisch dichter 1207-1273

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *